Τοποθέτηση της Λαϊκής Συσπείρωσης στη συνεδρίαση Περιφερειακής Επιτροπής Περιβάλλοντος ,για οριοθέτηση Υδατοκαλλιεργειών (ΠΟΑΥ) & Κατασκευή και λειτουργία Αγωγού Φυσικού Αερίου…

0

Τοποθέτηση στη συνεδρίαση Περιφερειακής Επιτροπής Περιβάλλοντος και Χωροταξίας 3-6-2024, για ΣΜΠΕ οριοθέτησης Περιοχής Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (ΠΟΑΥ).

        Προκειμένου να πάρουμε θέση για το συγκεκριμένο θέμα της ΣΜΠΕ θα πρέπει κατά τη γνώμη μας να δούμε ορισμένα στοιχεία.

Η ιχθυοκαλλιέργεια είναι ένας από τους σημαντικότερους, πλέον αναπτυσσόμενους και κερδοφόρους για το κεφάλαιο παραγωγικούς και εξαγωγικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας. Η Ελλάδα είναι πρώτη στην ΕΕ στη θαλάσσια παραγωγή μεσογειακών ειδών και κατέχει ηγετική θέση διεθνώς στην ιχθυοκαλλιέργεια σε πλωτούς ιχθυοκλωβούς, η οποία αποτελεί πεδίο σημαντικής κερδοφορίας για τους μονοπωλιακούς ομίλους του κλάδου, όπου κυριαρχούν συνθήκες γαλέρας για τους εργαζόμενους που σε πολλές περιπτώσεις έχουν πληρώσει την έλλειψη μέτρων προστασίας με την ίδια τους την ζωή!

Με δεδομένα τα φυσικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας, ο ανταγωνισμός των ομίλων για το κέρδος και η Κοινή Αλιευτική Πολιτική προωθούν την αχαλίνωτη επέκταση και συγκέντρωση των ιχθυοκαλλιεργειών.

Οι επιχειρήσεις του συγκεκριμένου κλάδου, μετά τις επιπτώσεις της πανδημίας και των περιοριστικών μέτρων που οδήγησαν σε πτώση των εξαγωγών, εξασφάλισαν από την κυβέρνηση και την ΕΕ εκατομμύρια ευρώ σε αντίθεση με τους βιοπαλαιστές αλιείς που πήραν κάποια ψίχουλα.

Διαχρονικά, η πολιτική όλων των κυβερνήσεων της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ ευθυγραμμιζόταν πλήρως με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική (ΚΑλΠ) της ΕΕ. Κύριος στόχος ήταν και είναι η ενίσχυση του βιομηχανικού μοντέλου παραγωγής αλιευμάτων και η ταυτόχρονη διάλυση κυρίως της παράκτιας και σε μια πορεία και της μέσης αλιείας στη χώρα μας.

Σε πολλές περιοχές μεταξύ των οποίων και την δική μας παρατηρείται τα τελευταία χρόνια μεγάλη συγκέντρωση μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας,

Η υλοποίηση σχεδιασμών με νέες μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας που θα δημιουργηθούν και την επέκταση των υφισταμένων, θα είναι έγκλημα σε βάρος του λαού της περιοχής μας αλλά και των άλλων γειτονικών περιοχών, προς όφελος της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων ιχθυοκαλλιέργειας.

Με βάση τη σχεδιαζόμενη χωροθέτηση, δρομολογούνται εξελίξεις που θα επιτρέψουν, πέρα απ’ την άναρχη και ανεξέλεγκτη επέκταση των υφιστάμενων ιχθυοκαλλιεργειών και την εγκατάσταση νέων, την κάλυψη εκτάσεων στην στεριά για εξυπηρέτηση των δραστηριοτήτων τους.

Οι επιπτώσεις είναι δυσμενείς για την υγεία των κατοίκων, ενώ οδηγούν και στον περιορισμό της παράκτιας αλιείας που συμβάλλει στο εισόδημα επιβίωσής τους.

Το περίσσευμα των διατροφικών σκευασμάτων που χρησιμοποιούνται και τα περιττώματα της ιχθυοκαλλιέργειας, πέρα απ’ την ορατή θόλωση των θαλάσσιων υδάτων, προκαλούν νέκρωση του βυθού, όχι μόνο κάτω απ’ τις δεξαμενές και τα κλουβιά, αλλά και σε ευρύτερες θαλάσσιες ζώνες.

Οι θαλάσσιες καλλιέργειες, ως βιομηχανικές ουσιαστικά επιχειρήσεις στην πρωτογενή παραγωγή και τη μεταποίηση, υποτάσσονται αντικειμενικά, στους νόμους της καπιταλιστικής αγοράς, της κερδοφορίας του κεφαλαίου και των μονοπωλιακών ομίλων.

Την ίδια στιγμή μέσω των χωροταξικών πλαισίων, αυξάνονται ραγδαία σ’ όλη την Ελλάδα οι περιοχές που θα επιτρέπεται η ιχθυοκαλλιέργεια και η οστρακοκαλλιέργεια, ενώ μια σειρά προγράμματα οικονομικών ενισχύσεων βρίσκονται σε εξέλιξη και θα συνεχίσουν την παροχή «ρευστού» προς αυτού του τύπου την παραγωγή αλιευμάτων.

Σε αυτή τη κατεύθυνση εντάσσεται και η ΣΜΠΕ που συζητάμε σήμερα και αφορά την Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) του σχεδίου για τον χαρακτηρισμό και την οριοθέτηση Περιοχής Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (ΠΟΑΥ) στις ΠΑΥ Α5 (Βουρλιά – όρμος Κορακιάς), ΠΑΥ Α6 (Νήσος Πλατειά) της ΠΕ Αργολίδας, στις ΠΑΥ Α4.1 – Α4.2 (ακτές Αρκαδίας) της ΠΕ Αρκαδίας και στην ΠΑΥ Α9 (Μέθανα – Τροιζηνία)!

Όπως φαίνεται και από τις διατυπωμένες αντιρρήσεις κατοίκων και φορέων αυτών των περιοχών, θα προκαλέσουν ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση του περιβάλλοντος, της ίδια της ζωής τους.

Για εμάς, η ανάπτυξη της αλιείας, της αλιευτικής παραγωγής και διαχείρισης των επιμέρους περιοχών της χώρας με αλιευτικό ενδιαφέρον, πρέπει να γίνεται με κριτήριο τις κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες για φτηνό υγιεινό και ποιοτικό ψάρι.

Παλεύουμε για να μη δημιουργηθούν οι Περιοχές Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών με βάση τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, να υπάρχει έλεγχος των υφιστάμενων υποδομών με εφαρμογή ουσιαστικών μέτρων για την προστασία της υγείας των κατοίκων και του περιβάλλοντος, να μην εφαρμοστούν νέοι περιορισμοί στην άσκηση αλιείας για τους μικρομεσαίους ψαράδες, με άμεσα μέτρα στήριξής τους.

Είμαστε αρνητικοί, καταψηφίζουμε!

Τοποθέτηση στη συνεδρίαση Περιφερειακής Επιτροπής Περιβάλλοντος και Χωροταξίας 3-6-2024, για γνωμοδότηση επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) του έργου: Κατασκευή και λειτουργία Αγωγού Φυσικού Αερίου (ΑΦΑ) υψηλής πίεσης Πάτρας, φερόμενης ιδιοκτησίας της εταιρείας ΔΕΣΦΑ Α.Ε.

   Συζητάμε για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων ενός Έργου που αποτέλεσε πεδίο αντιπαράθεσης του Δήμου της Πάτρας από τη μια, με την Κυβέρνηση και την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας από την άλλη. Η αντιπαράθεση αφορούσε την επιμονή από πλευράς Δήμου να απορριφθεί η επικρατούσα πριν από 5 χρόνια ιδέα εγκατάστασης δεξαμενών και σταθμών αεριοποίησης LNG στην  Πάτρα και να προτιμηθεί στη θέση τους σύνδεση της Πάτρας με αγωγό Φυσικού Αερίου. Φαίνεται ότι ο Πελετίδης και η Λαϊκή Συσπείρωση με τη στήριξη του λαού της περιοχής για ακόμα μια φορά δικαιώνονται…

Το γεγονός ότι το φυσικό αέριο, οι αγωγοί, τα δίκτυα και όλο το «κύκλωμα» αποτελεί πεδίο κερδοσκοπικής αντιπαράθεσης μονοπωλίων του κλάδου, έχει οδηγήσει σε διάφορες παλινωδίες και καθυστερήσεις όλα αυτά τα χρόνια,   καταρχάς για το αν είναι βιώσιμος ο αγωγός, αν θα πρέπει να φτιαχτούν στην πόλη της Πάτρας τοπικά δίκτυα διανομής και μεταφοράς LNG με βυτιοφόρα, για το αν θα έπρεπε ο αγωγός να γίνει μέσω του άξονα Κόρινθος –Πύργος κλπ. Τελικά η συζήτηση καταλήγει στη σημερινή μελέτη και στην κατασκευή αγωγού από Μεγαλόπολη για ΒΙΠΕ Πάτρας και με αναμονή για τη σύνδεση του Πύργου.

Όλες αυτές οι παλινωδίες αλλά και η εξέλιξη αντίστοιχων έργων στην περιοχή μας αποκαλύπτουν ακόμα μια φορά πως όταν η ενεργειακή πολιτική και η ανάπτυξη των αντίστοιχων υποδομών σχεδιάζονται με αποκλειστικό κριτήριο τα συμφέροντα των μονοπωλίων στο χώρο της Ενέργειας και τις απαιτήσεις των μεγάλων επιχειρήσεων, οδηγούμαστε σε αδιέξοδα για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα που αδυνατούν να καλύψουν τις ενεργειακές τους ανάγκες, που “ματώνουν” λόγω του υψηλού κόστους των τιμολογίων σε ρεύμα – πετρέλαιο – φυσικό αέριο, σε συνθήκες που επικρατούν χαμηλοί μισθοί, χαμηλά εισοδήματα, υπέρογκη φορολογία.

Μην ξεχνάμε πως ένα από τα βασικά «κατηγορώ» της πρώην Περιφερειακής αρχής του κ. Νίκα που είχε την στήριξη της κυβέρνησης της ΝΔ, ενάντια στο «σύστημα Σαμαρά», ήταν το ποια εταιρεία θα πάρει το έργο επέκτασης του αγωγού και της διασύνδεσης με τις πόλεις τις Πελοποννήσου.

Σε σχέση με το συγκεκριμένο έργο, θα θέλαμε να γνωρίζουμε εάν υπάρχει συνέχεια του σχεδιασμού για εγκατάσταση δεξαμενών και μονάδων αεριοποίησης στην Πάτρα και ποια η σχέση τους με το έργο που συζητάμε σήμερα. Προχωράνε και θα διασυνδεθούν τα τοπικά δίκτυα με τον Δίκτυο του Κεντρικού Αγωγού; Ή θα αποτελέσει αυτός ο αγωγός την αποκλειστική πηγή Φ.Α. στην Δυτική Ελλάδα; Αλήθεια ένα πανάκριβο έργο που καλείται να το πληρώσει  ο λαός,  που είναι δεδομένο ότι θα ελέγχουν ιδιώτες καπιταλιστές, θα αφορά τελικά τους κατοίκους των μεγάλων πόλεων (Πάτρα, Πύργος, Αγρίνιο, Νησιά Ιονίου) ή γίνεται αποκλειστικά για να έχει φθηνή ενέργεια η βιομηχανία στη ΒΙΠΕ Πάτρας;

Βέβαια εμείς σήμερα καλούμαστε να τοποθετηθούμε για την ΜΠΕ. Μιλάμε για ένα αγωγό 145 χιλιομέτρων που διασχίζει δάση , αγροτικές εκτάσεις, όρια οικισμών, όρια προστατευμένων περιοχών, όπως το δάσος της Φολόης, ποτάμια, ρέματα κλπ. Υπάρχει νομοθεσία που ρυθμίζει τον τρόπο που πρέπει να εκτελούνται αυτά τα έργα, παράλληλα όμως η ίδια νομοθεσία  αφήνει και «πορτοπαράθυρα» ανοιχτά για παράκαμψη δυσκολιών, πάντα με γνώμονα την καταστροφική λογική «κόστους οφέλους». 

Με δεδομένη την κατά παραγγελία ΜΠΕ από την ΔΕΣΦΑ ΑΕ, εταιρεία κολοσσό του κλάδου, που καταλήγει σε συγκεκριμένες προτάσεις με βασικό γνώμονα όχι την εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών αλλά την βέλτιστη κερδοφορία, αδυνατούμε να τοποθετηθούμε για την συγκεκριμένη ΜΠΕ, έχουμε αμφιβολίες ακόμα και για το αν  οι Υπηρεσίες της Περιφέρειας μπορούν να την παρακολουθήσουν, με την έννοια, ότι είναι σταθερή η πολιτική υποβάθμισης και η έλλειψη προσωπικού από όλες τις διοικήσεις τους.

Εμείς θα καταψηφίσουμε.

 Τοποθέτηση Γιάννη Κελλάρη στη συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος και Χωροταξίας 3-6-2024, για γνωμοδότηση επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), νέου Αιολικού Πάρκου στο Μαυροβούνι Μεσσηνίας.

Η συζήτηση σήμερα για την αδειοδότηση ενός ακόμα αιολικού πάρκου, αυτή τη φορά στο Μαυροβούνι Κορώνης, συμπίπτει με  μια συγκυρία: τις αναγγελίες για τεράστιες αυξήσεις στην τιμή του  ρεύματος για τα λαϊκά νοικοκυριά τον Ιούνιο, που φτάνουν έως 70%!

Το νέο χαστούκι από τους παρόχους ενέργειας στα λαϊκά νοικοκυριά, ένα πράγμα επιβεβαιώνει: Οι αυξήσεις στα τιμολόγια του ρεύματος δεν είναι φυσικό φαινόμενο αλλά αποτελέσματα της πολιτικής της «απελευθερωμένης» αγοράς ενέργειας, της «πράσινης μετάβασης», του χρηματιστηρίου ενέργειας, της εγκατάλειψης των φθηνών εγχώριων πηγών.

Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής της ΕΕ, που υλοποιούν και στηρίζουν η κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, και όλα τα άλλα κόμματά της, για να αυγαταίνουν τα κέρδη των ομίλων της ενέργειας εις βάρος των ενεργειακών αναγκών του λαού.

Παρά το γεγονός ότι σήμερα παράγεται περισσότερη ενέργεια από ΑΠΕ σε σχέση με τη ζήτηση (13 GW  έναντι 9GW), με αποτέλεσμα τα μεσημέρια να εκτρέπουν την περίσσεια ενέργειας από το δίκτυο  (“χωματερές ενέργειας” για να κρατάνε την τιμή ψιλά ώστε να έχουν κέρδη), εξακολουθούν να έρχονται μαζικά στην Επιτροπή Περιβάλλοντος αιτήσεις αδειοδότησης για νέα αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα. 

Πρέπει να βγουν συμπεράσματα από τους κατοίκους περιοχών που ο τόπος τους παραδίδεται στα αρπακτικά των ΑΠΕ.

Στο Βασιλίτσι η υπόθεση απασχολεί πάνω από 20 χρόνια, με δικαιολογημένες κινητοποιήσεις των κατοίκων που είχαν σαν αποτέλεσμα την αναστολή των επιχειρηματικών σχεδίων ακόμα και με αποφάσεις ανώτατων δικαστηρίων (ΣτΕ). Οι προτεραιότητες του Κράτους όμως είναι άλλες. Προσαρμόζει διαχρονικά και διακυβερνητικά, το νομοθετικό πλαίσιο ώστε να παρακάμπτει αποφάσεις ακόμα και του Συμβουλίου της Επικρατείας, προς όφελος των εταιριών.

Άλλωστε όλα μαζί τα κόμματα του “ευρωπαϊκού τόξου” έχουν από κοινού ψηφίσει στην Ε.Ε. την απλοποίηση οποιουδήποτε εμποδίου γι αυτές τις επενδύσεις ακόμα και σε περιοχές Natura. Σε εφαρμογή των οδηγιών της Ε.Ε.  έχουν μετατρέψει όλη την επικράτεια της χώρας σε μια «ειδική οικονομική ζώνη», για «fast track» ανάπτυξη έργων ΑΠΕ. 

Αυτή η πολιτική θα είναι εδώ και την επόμενη μέρα των εκλογών. Οι ψηλές τιμές του ρεύματος και το αποτέλεσμά τους, δηλαδή η αφαίμαξη του εισοδήματος και η έκρηξη της ενεργειακής φτώχειας, θα συνεχίζουν να απειλούν τον λαό.

Μόνο ο οργανωμένος αγώνας που βάζει στο στόχαστρο τον πυρήνα της πολιτικής και τα πραγματικά αίτια που δεν είναι άλλα από τα επιχειρηματικά κέρδη, μπορεί να αναστείλει, να δυσκολέψει, να ανατρέψει αυτές τις επενδύσεις. 

Με βάση τα παραπάνω καταψηφίζουμε.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ