ΣΤΑ   ΑΠΟΝΕΡΑ   ΤΩΝ   ΕΚΛΟΓΩΝ –   ΚΟΜΜΑ   ΤΩΝ  ΤΟΥ  ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟΥ 

0

Γράφει ο Νίκος Μπακούρης

….κάτι   εμβόλιμον:

Ως  πεζοπόρος  ή  επιβάτης  οιουδήποτε  οχήματος  σε   μια  ήπια,  έντονη  ή  καταρρακτώδη  βροχόπτωση, μπορεί  να  είναι  και   καλοκαιρινή   καταιγίδα, αν   βρεθείς  στο  Δημοτικό  Διαμέρισμα  Μελιγούς,  απόφυγε,  αφού  ελλοχεύει  ο  κίνδυνος,  το  δρόμο <<Σκατιάς  ο  Δεύτερος>>,  αυτόν  που  συνδέει   τον  περιφερειακό  προς  Λεωνίδιο  και  τον   επαρχιακό  Μελιγούς  στο  ύψος   των   οικιών  Γ.  Μαρκαντέ,  Φ.  Κοψαυτόπουλου  στα  δυτικά,  και  κτηνιατρείο  Γκόγκου – Σαβούρδου   στα   ανατολικά.

Αντί   της   συνηθισμένης  εικόνας, << δρόμος  σε  μια   βροχερή  ημέρα >>   ανθρώπινες  ενέργειες  τον  μετατρέπουν  σε  φουσκωμένον  χείμαρρο,  εξ   ού  και  η  ονομασία <<Δεύτερος  Σκατιάς>>,  εντός  του  Δημοτικού   Διαμερίσματος  Μελιγούς.

Από   καταβολής  κόσμου  το  75%, περίπου,  των   ομβρίων  υδάτων,  όσα   δεν  απορροφώνται  κάποτε  από  το  ακάλυπτο    και  σήμερα  τσιμεντοστρωμένο  και  πλακοστρωμένο  έδαφος  του  Διαμερίσματος, με  φυσική  ροή  καταλήγουν  στον  <<Σκατιά ΄Ενα>>  τον  χείμαρρο  που  διαρρέει  καθ΄  όλο  το  νότιο  τμήμα  το  διαμέρισμα,  αρξάμενος  από τις  υπώρειες <<κοδέλλες>>  και  βίαια  καταλήγοντος  στα  ΝΑ  του  Διαμερίσματος  αφού  ισοπεδωμένη  με  χωματουργικά  μηχανήματα  η  κοίτη  του  μετατρέπεται  σε  επαγγελματικούς  χώρους  και  ακριβοπληρωμένα   κτήματα  με  βρώσιμες  ελιές.

Εντός  του  διαμερίσματος  με  φρεάτια  και  υπερμεγέθη  κιούγκια  τα  όμβρια  συγκεντρώνονται  και  κατευθύνονται  όπου  και  η  φυσική  τους  ροή, ο  <<Σκατιάς Ένα>>.  Παραδόξως,  πενήντα  μέτρα   πριν  ο  αγωγός  συμβάλλει  με  τον  χείμαρρο, όπως  επιβάλλουν  οι  φυσικοί  νόμοι,  κάνει  γωνία  ενενήντα  μοιρών,     δημιουργείται   ο  ….<<Σκατιάς  Δύο>>  και  αποφορτίζεται  του  όγκου  των  βρόχινων  νερών  ο  <<΄Ενα>>,  σίγουρα,  κατ΄  απαίτησιν, λέγε  ρουσφέτι,  των  ιδιοκτητών  των  ενδοχειμάρρειων  οικοπέδων – κτημάτων,  σημαίνουσες  οικογένειες   της  περιοχής.

Εάν, παρ΄ ελπίδα,  τη  βροχερή  ημέρα  το  κρίνεις   αναγκαίο,  είσαι  αναγκασμένος  να  διαβείς  τον  <<Σκατιά  Δύο>>,  προηγουμένως  συμβουλεύσου  την  Υπηρεσία  Πολιτικής  Προστασίας,  και,  για  κάθε  ενδεχόμενον  έχε  μαζί  σου:  μια ‘’αλλαξιά’’ στεγνά ρούχα,  πόσιμο  νερό,  φακώ,  μια  ντουντούκα,  συρματόσκοινο  με  άγκιστρο,  γαλότσες  και  ξηρά  τροφή  για  κάποιες  ημέρες.

….και  τώρα  στο  θέμα  μας:

Εμείς,  οι   κάτοικοι   των   χωριών  μας ,  οι   απανταχού   της   γης   Στολοφουντωμιώτες,  καθώς   και   οι   πολλές   χιλιάδες   από   άλλα   μέρη   φίλοι   και   υποστηρικτές,  με   συντετριμμένες   καρδιές,  με   απογοήτευση   πληροφορούμαστε   τη   διάλυση   του   ιστορικού   κόμματος: <<ΤΡΟΦΙΜΟΙ – ΦΙΛΟΙ   ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟΥ   ΜΠΟΛΕΤΤΑ – ΔΑΦΝΙ>>,  ιδρυμένου  με   πρωτοβουλία   συγχωριανών  μου,   αρχικά   τοπικής   εμβέλειας,  στη   συνέχεια  πανελλαδικά,  αλλά   και   όπου   της   γης   διαβιούντες   συγχωριανοί,      κοντοχωριανοί   και   όχι   μόνο.

Σόκ   βιώνει   ο   ανθρώπινος   νούς   μας,  αφού   η   είδηση   της   διάλυσης   ξεπερνά   τα   όρια   της   ψυχικής   αντοχής   μας,  επηρεάζει   σημαντικά   την   ψυχική   μας   υγεία,  αυξάνοντας   τα   επίπεδα   αγχωδών – γνωστικών   διαταραχών   και   καταθλιπτικών   επεισοδίων.

Σήμα   του   κόμματος   για   10/ετίες   αποτελεί  το   ιππήλατο   κάρο  με   τις   γλυφές   και  τα  ανοξείδωτα  καρφιά   στα   ξύλινα   μέρη   του   διατεθειμένα  σε  Σταυρούς  και   ρόμβους  προς   διακόσμιση,  και  με   τις   πολλές  καρόβιδες – παξιμάδια,  αλλά  κάποιες   απ΄ αυτές…λασκαρισμένες.

΄Υστερα   από   πολλές   10/ετίες   δυναμικής   παρουσίας   στα   δημόσια   δρώμενα,  στις   περασμένες   βουλευτικές   εκλογές  της  ΄Ανοιξης   λόγοι   οικονομικοί,  όπως   και   κάποια  ‘’φαγωμάρα’’  στα   όργανα  του   κόμματος,  γίνονται   τα   αίτια   ώστε   να   μην   πάρει   μέρος   στην   εκλογική   διαδικασία.

Στα  γραφεία  του  κόμματος: *τηλεγραφήμματα  συμπάθειας – στενοχώριας  ελείφθησαν  πολλών*  γνωστικών  που  είναι ‘’μέσα’’  και  των  έξωθεν  τρελλών.* Πάντες  μια  ευχή  εκφράζουν  επί  τη  ευκαιρία* ήγουν,  πας  ΄Ελλην  κύριος  και  Ελληνίς  κυρία,* αφού  πλεονάζει,  είναι  μονοπώλιον  η  παραφροσύνη* επιβάλλεται  η  επαναλειτουργία  του  κόμματος  ή  δεύτερον  να  γίνει.* Και  όχι  μόνον  δεύτερο,  γιατί  και  όχι  τρίτον*  εδώ  στην  χώρα  των  Μουσών  στην  χώρα  των  Χαρίτων.*

΄Υστερα   από  ‘’την   ψυχρολουσία’’  ημών   των   υποστηρικτών   και   των… ελπιζόντων   για   μια   εκλόγιμη   θεση   στα   ψηφοδέλτια   και   λίστες   του   κόμματος,  παρηγοριόμαστε   με   την   ελπίδα   πως   σύντομα,  στο   μεσοδιάστημα   έως  τις   δημοτικές   και   περιφερειακές   εκλογές   του   Φθινοπώρου,  θα   αποκατασταθούν    η  ενότητα   και   ηρεμία  στο   εσωτερικό    και   θα   ανακάμψουν   τα   οικονομικά   του.  Δυστυχώς,  οι   ελπίδες   μας   διαψεύδονται,  οι   λόγοι   δεν   εκλείπουν   και  η   διάλυση   είναι   πραγματικότητα.

Πρόκειται   για   μεγάλη   απώλεια,  τόσο   στην   τοπική   αυτοδιοίκηση   όσο   και   στο   σύνολο   της  Επικράτειας.  Σύμφωνα  με  την   ιδρυτική   διακήρυξή   του    είναι   το  κόμμα   που   εφράζει   τα   συμφέροντα:   της   εργατικής   τάξης,  της   εξαθλιωμένης  αγροτιάς,   των   φτωχών   αυτοαπασχολουμένων   στρωμάτων   των   αστικών   κέντρων  και   όχι   μόνο.

Τόσο   στη   βουλή   όσο   και   στην   κοινωνία,  κατά   καιρούς,  δείχνοντας   πολιτικόν   πολιτισμό   και  ανωτερότητα,   με   μεγαλοψυχία   επαινεί   και  συγχαίρει   τα    κόμματα   εξουσίας  που   πάντο-πάντο-πάντοτε   με   σπουδή   υλοποιούν   τις   προεκλογικές   τους   δεσμεύσεις,  και   που   ουδέποτε   διενοήθησαν   να   εξαπατήσουν – παραπλανήσουν   το   Λαό:

<<Σε   διάστημα   λιγότερο  από  τέσσερα   χρόνια   θα   λειτουργεί   ο   βιολογικός   και   ο   κάμπος   θα   αρδεύεται   με   το   νερό   του   Αναβάλλου>>.  Στον   πρώτο   χρόνο   διακυβέρνησης,  ήδη,  και   οι   δύο   υποσχέσεις   γίνονται   πραγματικότητα. <<Σε   δύο   χρόνια,   για   τη   χώρα,   ΝΑΤΟ   και   ΕΟΚ   θα   είναι   παρελθόν>>.  Πριν   περάσει   το   πρώτο   6/μηνο,  ύστερα   από   τις   εκλογές,   η   χώρα   αποχωρεί  δια   παντός   από  ‘’το   Συνδικάτο’’.  Αυτό   είναι   η   επιτομή   της   συνέ-συνέ-συνέπειας.

Παράλληλα,  πιστό   στη   ρήση:  *Μακρυά   απ΄  τ΄  άδικο,  το   τσινιάρικο   μουλάρι,  την….*  και,  αφού   θέλει   να  ΄τάχει   με  όλους   καλά,  πασχίζει   να  αποκαταστήσει   την   συντελεσθείσα  μεγάλη   κοινωνική   αδικία.  Εξηγούμαι.  ΄Υστερα  από   την   αίσια   έκβαση   του   Επαναστατικού   Αγώνα   1821 – 1827   και   τη   δημιουργία   του   σύγχρονου   Ελληνικού    Κράτους  η  τάξη   των   κοτσαμπάσηδων   και   τα   Μοναστήρια   απογυμνώνονται  των   τεράστιων   περιουσιών  που   κατέχουν   και   που   με   νομι-νομι-νομιμότατες   διαδικασίες   αποκτουν   την   ανώμαλη   περίοδο   των   τετρακοσίων   χρόνων   σκλαβιάς  και  την  προ  αυτής  Βυζαντινή  εποχή.

Οι  τεράστιες   αυτές   περιουσίες,  καθώς   και   οι   Εθνικές  γαίες,  παρά-παρά-παράνομα,  ως   μη   οφειλόμενον,   διαμοιράζονται  στον   φτωχό  και   εξαθλιωμένο  ‘’Λαουτζίκο’’,  με   αποτέλεσμα: *Πλούσιοι   πτωχεύουν   και  πεινούν   και   πτωχοί,  εκζητούντες…την   παρανομία,  καλοπερνούν,  καλοτρώγουν   και   κινδυνεύουν  * να   σκάσουν   από   το   πολύ  φαΐ.*

Ξαφνικά,  ύστερα   από   το   τέλος   του   Αγώνα,  πρώην   κλέφτες   στην   ξηρά   και   πειρατές   στη   θάλασσα:  Νικηταράς,  Κωλοκοτρώνης,  Κανάρης,  χήρες   και   ορφανά  αγωνιστών…     παρουσιάζονται   ως   κάτοχοι   τεραστίων   εκτάσεων, ‘’όσο   κόβει   το   μάτι’’,  ως   και   λιμναίων   υδάτων,  σαν   τσιφλικάδες   με   κολίγους   και   ιδιωτικούς   στρατούς,  να   ασκούν   εξουσία   και   να   ανεβοκατεβάζουν   Κυβερνήσεις.

Για   την   επίτευξη   των   παραπάνω   σκοπών,  το   κόμμα   διεξάγει   σταθερά   και   αποφασιστικά   δύσκολους   κοινωνικούς   και   πολιτικούς   αγώνες.

Το   κόμμα   έχει   απλώσει   βαθιές   ρίζες   στα   λαϊκά   στρώματα,  αλλά   και   στην   τάξη  Ηγουμενοσυμβούλων   και   Προκρίτων,  που  το   βρίσκουν   συμπαραστάτη   και   αρωγό   στον   αγώνα   τους   όπως  αποκατασταθεί   η   διασαλευθείσα   νομιμότητα   και   αντιμετωπίσουν   το   πλήθος   των   καθημερινών   και   χρόνιων   προβλημάτων.

Εκατοντάδες   είμαστε   τα   στελέχη   που ‘’ ψυχή   τε   και   σώματι’’   εργαζόμαστε   για   το   κόμμα,  αλλά,   και   μέσω   του   κόμματος   γινόμαστε   γνωστοί   πιο   πέρα   από   τον   τσιοπάνη   του   γειτονικού   μαντροκαλυβόσπιτου.

Η   στήλη   αυτή,  στην   παρούσα   συγκυρία,   θεωρεί   υποχρέωσή   της    και   μνημονεύει   τα   πλέον   προβεβλημένα   στελέχη,  των   οποίων   τα   ίχνη   ανεξίτηλα   είναι   χαραγμένα   στην   μακραίωνη   ιστορία   του   κόμματος:  <<ΤΡΟΦΙΜΟΙ – ΦΙΛΟΙ  ΨΥΧΙΑΤΡΕΊΟΥ   ΜΠΟΛΕΤΤΑ – ΔΑΦΝΙ>>.

Πρόκειται   για   τους:  Επαμεινώνδα   Γ.,  Μαρίκα   Μπ.,  Γιαννακό   Κ.,  Βασιλίσκο  Τ.,  Αγγελούδη   Μπ.,  Σταμνατούλα  Τ.,  Ντούρη  Γ.,  Δυοφάνη  [Θεοφανώ]  Σ….  – οι   φωτογραφίες  τους   σε   μεγένθυση  κοσμούν   τα   γραφεία   του   κόμματος –  δίχως,  και   κάποιοι   άλλοι   να   υστερούν   σε   προσφορά   και   αναγνώριση.

– ΄Ελα   κοντά,  μωρή ! ΄Αλλη  ‘’η   ζούρλια’’  του   Παμεινώντα   και   άλλη   του   Λιά….  στο   επόμενο,  αν   θέλει   ο   Θεός   και….οι   άνθρωποι.

Νικ.   Μπακούρης

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ